func

m.rb

class OtherThing
  def initialize(input)
    @context = input.to_context
  end

  def do_stuff
    run_with @context.get_those 
  end
end

class AnotherThing
  def initialize(input)
    @context = input.get_that
  end
  
  def to_context
    # Code ยาวๆ ซัก 8 บรรทัด
    @context.do_this + something
  end
end

this_thing = ThisThing.new(request)
that_thing = ThatThing.new(this_thing)
those_things = ThoseThings.new(that_thing)
another_things = AnotherThing.new(those_things)
binding pry;
other_thing = OtherThing.new(another_things)

# เรารู้ว่า other_thing ต้องการ input.to_context.get_those แต่จะต้องไปปรับอะไรตรงไหนให้มันได้แบบที่ต้องการกันนะ หายากจัง..

x.js

this_thing = createThisThing(request)
that_thing = createThatThing(this_thing)
those_things = createThoseThing(that_thing)
another_things = createAnotherThing(those_things)

console.log(another_things) // ตรงนี้ได้ JSON เช่น {"my_id": 111, "your_id": 222 } แล้วเราสามารถแก้ได้เลย

other_thing = createOtherThing(another_thing)

// ใน console เล่นได้เต็มที่

> createOtherThing({"my_id": 111, "your_id": 222 })
> createOtherThing({"my_id": 111, "your_id": 333 })
> createOtherThing({"my_id": 111, "your_id": 444 })

// จริงๆ ผมแค่ชอบที่บรรทัดที่ 6 มันเป็น Raw Data ซึ่งจริงๆ เข้าใจว่าทุกภาษาที่เป็น Functional programming จะได้มาอยู่แล้ว
// ต้องบอกว่าเวลาเขียนแบบให้ Subsystem คุยกันผ่าน Message ที่เป็นข้อมูลเพียวๆ แบบไม่ได้แอบมี Method แถมมาด้วย จะได้ข้อดีแบบนี้
// ซึ่งถ้าทำตาม Original OOP ของ Alan Kay ก็จะคุณสมบัติแบบนี้มา เช่นกัน ที่สามารถ Log message แก้นิดหน่อย แล้ว Simulate สถานการณ์ต่างๆ ได้