Cotton Skit

cotton_drama.md

பருத்தி — ஓர் காலப்பயணம்

Cotton — A Journey Through Time

நாடகம் | Drama Script மாணவர்கள்: 11 | நேரம்: ~9 நிமிடங்கள் | மொழி: தமிழ்

---

பாத்திரப் பட்டியல் (Cast)

#	மாணவர்	காட்சி 1	காட்சி 2	காட்சி 3	காட்சி 4	முடிவு
1	மாணவர் 1	மன்னன்	—	—	—	Yes
2	மாணவர் 2	அமைச்சர்	—	—	ஆசிரியர்	Yes
3	மாணவர் 3	வணிகர் 1 (பட்டு)	—	—	நண்பர் 1	Yes
4	மாணவர் 4	வணிகர் 2 (பருத்தி)	—	—	—	Yes
5	மாணவர் 5	—	விவசாயி	—	—	Yes
6	மாணவர் 6	—	நெசவாளர்	—	—	Yes
7	மாணவர் 7	—	விவசாயி மகள்	—	நண்பர் 2	Yes
8	மாணவர் 8	—	—	காந்தி	—	Yes
9	மாணவர் 9	—	—	ஆங்கிலேயர்	—	Yes
10	மாணவர் 10	—	—	இளைஞர்	—	Yes
11	மாணவர் 11	கதை சொல்லி	கதை சொல்லி	கதை சொல்லி	கதை சொல்லி	Yes

---

காட்சி 1: சோழ அரசவை (~2 நிமிடம்)

[மேடையில் ஒரு அரியணை. மன்னன் அமர்ந்திருக்கிறான். அமைச்சர் பக்கத்தில் நிற்கிறார்.]

[1] கதை சொல்லி (மேடையின் ஓரத்தில் நின்று): வணக்கம்! நான் உங்களை ஒரு காலப்பயணத்துக்கு அழைச்சுக்கிட்டு போறேன். பருத்தி... இந்த சின்ன வெள்ளைப் பஞ்சு, நம்ம நாட்டோட வரலாற்றையே மாத்திடுச்சு. முதல்ல பல நூறு வருஷம் பின்னாடி போவோம்... சோழ மன்னனோட அரசவைக்கு!

[2] மன்னன் (கம்பீரமாக): அமைச்சரே! நம்ம சோழ நாட்டோட பெருமை என்னன்னு தெரியுமா? வீரமும் கடல் வணிகமும் மட்டும் இல்ல — நம்ம கைத்தறித் துணிகளும்தான்!

[3] அமைச்சர்: ஆமா மன்னா! அரேபியா, ரோமாபுரி, சீனா எல்லா நாடுகளும் நம்ம துணிகளை வாங்கப் போறாங்க. இன்னைக்கு ரெண்டு புகழ்பெற்ற வணிகர்கள் உங்களை சந்திக்க வந்திருக்காங்க.

[4] மன்னன்: உள்ள அனுப்புங்க!

[வணிகர்கள் இருவரும் உள்ளே வருகிறார்கள். ஒவ்வொருவரும் துணி மாதிரிகளை ஏந்தியபடி.]

[5] வணிகர் 1 (பட்டு வணிகர், பெருமையாக): மன்னா வாழ்க! நான் காஞ்சிபுரத்துல இருந்து வர்றேன். இதோ பாருங்க — பட்டு! பட்டுப்புழுவுல இருந்து கிடைக்கிற இந்த நூல், தங்கம் மாதிரி மின்னுது. அரசர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் ஏத்த ஆடை!

[6] மன்னன் (தொட்டுப் பார்த்து): அருமை! ரொம்ப மென்மையா இருக்கு. ஆனா இதை போட்டா நான் அரசன் மாதிரி தெரிவேன்... நான் already அரசன்தானே!

(அனைவரும் சிரிக்கிறார்கள்)

[7] வணிகர் 2 (பருத்தி விவசாயி, எளிமையாக): மன்னா வாழ்க! நான் ஒரு எளிய விவசாயி. என் வயல்ல விளையிற பருத்தியில நெய்த துணி இது. இதுக்கு "மஸ்லின்"னு பேரு. இது ரொம்ப மெல்லியது — இந்தத் துணியை தண்ணியில நனைச்சு காயப் போட்டா, அது இருக்கிறதே தெரியாது — காத்துல ஆடும், ஆனா கண்ணுக்கு ஏறக்குறைய தெரியாது!

[8] அமைச்சர் (ஆச்சரியமாக): கண்ணுக்கே தெரியாத துணியா? அப்படின்னா நான் போட்டா... யாருக்கும் தெரியாம invisible ஆயிடுவேனா?!

(அனைவரும் சிரிக்கிறார்கள்)

[9] வணிகர் 2 (சிரித்து): ஹஹ! invisible ஆகமாட்டீங்க அமைச்சரே! ஆனா அவ்வளவு மெல்லிசா நெய்யுற திறமை நம்ம நெசவாளர்களுக்கு இருக்கு! இது இயற்கையானது. வெயிலுக்கு குளிர்ச்சி தரும், மழைக்கு காக்கும். ஏழையும் போடலாம், அரசனும் போடலாம்!

[10] மன்னன் (எழுந்து நின்று): அற்புதம்! பட்டு அழகானது — ஆனா பருத்தி எல்லா மக்களுக்கும் உரியது. இதுவே நம்ம நாட்டோட உண்மையான செல்வம். இன்னைக்கு முதல் பருத்தி விவசாயிகளுக்கு சிறப்பு மரியாதை!

[அனைவரும் கைதட்டுகிறார்கள்]

---

காட்சி 2: பருத்தி வயலும் நெசவும் (~2 நிமிடம்)

[மேடையில் ஒரு பக்கம் பருத்தி செடிகள் (props). மறுபக்கம் ஒரு சிறிய ராட்டை/கைத்தறி.]

[11] கதை சொல்லி: பருத்தி எப்படி துணியா மாறுது? ஒரு கிராமத்துக்கு போய் பார்ப்போம்!

[12] விவசாயி (பருத்தி செடியின் அருகில் நின்று, பஞ்சைப் பிடுங்கி காட்டுகிறார்): பாருங்க! இது பருத்தி செடி. மழை பெய்ஞ்சா விதை போடுவோம். மூணு மாசத்துல பூ பூக்கும். அப்புறம் இந்த வெள்ளைப் பஞ்சு வரும். ஒவ்வொரு பஞ்சுக்குள்ளயும் விதைகள் இருக்கும். பஞ்சப் பிரிச்சு, நெசவாளர்கிட்ட கொடுப்போம். விதையையும் வீணாக்காம பயன்படுத்துவோம்!

[13] விவசாயி மகள் (ஆர்வமாக): அப்பா! விதையை எப்படி பயன்படுத்துவீங்க?

[14] விவசாயி: பருத்தி விதையிலிருந்து எண்ணெய் எடுப்போம். எண்ணெய் எடுத்த பிறகு மிஞ்சுறது "புண்ணாக்கு". இதை மாடுகளுக்கு தீனியா போடுவோம். நம்ம மாடுகள் புண்ணாக்கு சாப்பிட்டா நல்ல ஆரோக்கியமா இருக்கும்!

[15] விவசாயி மகள்: அப்போ பருத்தி நமக்கு மட்டுமில்ல, மாட்டுக்கும் உதவுதா?

[16] விவசாயி (பெருமையாக): சரியா சொன்னே! அதுமட்டுமில்ல... கோடை காலத்துல "பருத்திப்பால்" குடிச்சிருக்கியா?

[17] விவசாயி மகள் (கண்கள் பெரிதாக): பருத்திப்பால்?! செடியிலிருந்து பால் வருமா?! மாடு மாதிரியா?!

[18] விவசாயி (சிரித்து): ஹஹ! இல்லடி! பருத்தி விதையை ஊற வச்சு, அரைச்சு பால் மாதிரி எடுப்பாங்க. அது குடிச்சா — ஆஹா! சூப்பர் taste! மக்களுக்கும் நல்லது, மிருகங்களுக்கும் நல்லது — அதான் பருத்தியோட சிறப்பு!

[19] நெசவாளர் (ராட்டையின் அருகில் அமர்ந்து): நான் நெசவாளர். இந்தப் பஞ்சை முதல்ல நூலா நூற்புவேன்.

(நூற்கும் சைகை செய்து)

பருத்தியை திரிச்சா நூல் வரும். "திரி" — அதுதான் "தறி" ஆனது! பருத்தி திரிச்சா நூல், நூல் நெய்யுற இயந்திரம் தறி! அப்புறம் அந்த தறியில நெய்வேன். இந்த தறி பல நூறு வருஷமா use-ல இருக்கு! அப்போ கையால ஓட்டுவாங்க, இப்போ motor போட்டு ஓட்டுறாங்க — ஆனா concept same-தான்! நூல் நூற்றது — இது ஒரு கலை! என் தாத்தா கத்துக் கொடுத்தாரு, அவருக்கு அவரோட தாத்தா. பல தலைமுறையா இந்தக் கலை தொடருது.

[20] விவசாயி மகள் (ஓடி வருகிறாள்): அப்பா! அப்பா! புதுத் துணி ready-யா?

[21] விவசாயி: ஆமாடி! நெசவாளர் அண்ணா உனக்காக ஒரு அழகான துணி நெய்திருக்காரு.

[22] நெசவாளர் (துணியை மடித்துக் கொடுக்கிறார்): இதோ தங்கமே! இந்தத் துணி முழுக்க இயற்கையானது. மண்ணுல இருந்து வந்தது, மண்ணுக்கே திரும்பும். உன் உடம்புக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாது.

[23] விவசாயி மகள் (மகிழ்ச்சியாக, துணியைத் தொட்டுப் பார்த்து): வாவ்! எவ்வளவு மென்மையா இருக்கு! இது எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு!

[24] விவசாயி: மண்ணும், மழையும், உழைப்பும் சேர்ந்தா — இந்த அழகான துணி பிறக்குது. இதுதான் பருத்தியோட மகிமை!

---

காட்சி 3: காந்தியும் சுதேசி இயக்கமும் (~2.5 நிமிடம்)

[மேடையில் காந்தி ராட்டையின் முன் அமர்ந்து நூல் நூற்றுக் கொண்டிருக்கிறார். ஒரு இளைஞர் அருகில் நிற்கிறார்.]

[25] கதை சொல்லி: காலம் மாறிடுச்சு. ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை ஆண்டாங்க. நம்ம பருத்தியை மலிவா எடுத்துக்கிட்டு போய், இங்கிலாந்துல துணி நெய்து, அதை நம்மகிட்டயே அதிக விலைக்கு வித்தாங்க. நம்ம நெசவாளர்கள் வேலையில்லாம போனாங்க. அப்போ ஒரு மனிசர் எழுந்தாரு — மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தி!

[26] காந்தி (அமைதியாக நூல் நூற்றபடி): தினமும் நான் ராட்டையில நூல் நூற்றுகிட்டு இருக்கேன். இது வெறும் நூல் இல்ல — இது சுதந்திரத்தோட நூல்.

[27] இளைஞர்: பாபுஜி, நீங்க ஏன் தினமும் நூல் நூற்றுகிட்டே இருக்கீங்க? நீங்க ஒரு தலைவர், வழக்கறிஞர். court-ல argue பண்றதை விட்டுட்டு நூல் நூற்றுகிட்டு இருக்கீங்களே?

[28] காந்தி: தம்பி, ஆங்கிலேயர் நம்ம பருத்தியை எடுத்துகிட்டு போறாங்க. அவங்க factory-ல துணி நெய்து, நம்மகிட்டயே விக்குறாங்க. நம்ம கையால நூத்தா, நம்ம கையால நெய்தா — அவங்களுக்கு என்ன தேவை?

[ஆங்கிலேய அதிகாரி நுழைகிறார்]

[29] ஆங்கிலேய அதிகாரி (கோபமாக): மிஸ்டர் காந்தி! இந்த ராட்டை வேலையை நிறுத்துங்க! Manchester-ல செய்யிற துணிகள் உங்க கைத்தறி துணியை விட நூறு மடங்கு நல்லது. வேகமா, ஜாஸ்தியா உற்பத்தி செய்யுறோம். உங்க பழைய ராட்டை எங்க machines-க்கு போட்டியா?

[30] காந்தி (புன்னகையுடன் எழுந்து நின்று): அதிகாரி அவர்களே, வேகம் மட்டும் போதாது. உங்க இயந்திரம் துணி தரலாம் — ஆனா அது எங்க மக்களுக்கு வேலை தருமா? எங்க கிராமங்களுக்கு வாழ்வு தருமா?

[31] ஆங்கிலேய அதிகாரி (திணறி): அது... அது... எங்க பிரச்சனை இல்ல!

[32] காந்தி (உறுதியாக): ஆனா அது எங்க உரிமை! நம்ம கையால நம்ம துணியை நெய்வோம்.

(இளைஞர் பக்கம் திரும்பி)

தம்பி, கதர்னா வெறும் துணி இல்ல. அது சுயமரியாதை, சுயசார்பு, சுதந்திரம்! இன்னைக்கு நம்ம தேசியக் கொடியில ராட்டை சின்னம் ஏன் இருக்குன்னு தெரியுமா? ஏன்னா சுதந்திரம் இந்த ராட்டையிலதான் நூற்கப்பட்டது!

[33] இளைஞர் (உற்சாகமாக): பாபுஜி! நானும் கதர் போடுவேன்! வெளிநாட்டு துணிகளை புறக்கணிப்போம்!

[34] காந்தி: சுதேசி! சுயசார்பு! இதுவே நம்ம வழி!

[35] இளைஞர் (உரத்த குரலில்): வந்தே மாதரம்!

---

காட்சி 4: இன்றைய உலகம் (~2.5 நிமிடம்)

[மேடையில் Mall போன்ற அமைப்பு. Shopping bags-உடன் இரண்டு நண்பர்கள் நுழைகிறார்கள்.]

[36] கதை சொல்லி: காலம் பெரிதும் மாறிடுச்சு. இன்னைக்கு நாம ஒரு shopping mall-க்கு வர்றோம். இன்னைய இளைஞர்கள் என்ன துணி வாங்குறாங்கன்னு பார்ப்போம்.

[37] நண்பர் 1 (உற்சாகமாக, ஒரு துணியைக் காட்டி): டேய்! இந்த T-shirt பாரு — 100% Polyester. ரொம்ப cool-ஆ இருக்கு! விலையும் ரொம்ப cheap! இரண்டே இரண்டு நூறு ரூபாய்! Lululemon-னு ஒரு கடை — அங்க சுத்தி சுத்தி பாத்தேன், எல்லாமே chemical fabric-தான்! Brand-ஆச்சேன்னு எல்லாரும் வாங்குறாங்க.

[38] நண்பர் 2: ஆமா, இந்த mall-ல அந்த மாதிரி நிறைய கடை இருக்கு. ஆனா Polyester-ல எனக்கு வியர்வை ஜாஸ்தி வருது. நம்ம தாத்தா எப்பவும் பருத்தி சட்டைதான் போடுவாரே...

[39] நண்பர் 1: அய்யோ! தாத்தா காலம் போச்சு! இப்போ எல்லாம் Polyester தான் trend!

[ஆசிரியர் நுழைகிறார்]

[40] ஆசிரியர்: ஹலோ! நீங்க Polyester பத்தி பேசுறது காதுல விழுந்துச்சு. ஒரு நிமிஷம் — உங்ககிட்ட ஒன்னு சொல்லலாமா?

[41] நண்பர் 1: சொல்லுங்க teacher!

[42] ஆசிரியர்: Polyester-ன்னா என்னன்னு தெரியுமா? அது petroleum-ல இருந்து — அதாவது பெட்ரோல்ல இருந்து உருவாக்குற ஒரு செயற்கை நூல். 1941-ல கண்டுபிடிச்சாங்க. அதுக்கு முன்னாடி உலகம் முழுக்க பருத்தி, பட்டு, கம்பளி மாதிரி இயற்கை நூல்கள்தான் use பண்ணாங்க.

[43] நண்பர் 2: பெட்ரோல்ல இருந்தா? அது plastic மாதிரியா?

[44] ஆசிரியர்: சரியா சொன்ன! Polyester, Nylon, Polyethylene, Polythene, Plastic — எல்லாம் ஒன்னுதான்! இப்போ புதுசா Rayon-னு வேற வந்துடுச்சு. Chemical fabric-க்கு பேரு மாறுது, ஆனா எல்லாம் ஒரே குடும்பம்தான் — plastic குடும்பம்!

ஒரு பருத்தித் துணியை மண்ணுல போட்டா, சில மாசத்துல மக்கிடும். ஆனா ஒரு Polyester துணி மக்குறதுக்கு 200 வருஷத்துக்கும் மேல ஆகும்!

[45] நண்பர் 1 (அதிர்ச்சியாக): 200 வருஷமா?! அப்போ என் T-shirt என்னை விட ஜாஸ்தி நாள் இருக்குமா?!

[46] ஆசிரியர்: நீ இருக்கமாட்ட, உன் பேரன் இருக்கமாட்டான், ஆனா உன் T-shirt மட்டும் இருக்கும்!

(அனைவரும் சிரிக்கிறார்கள்)

[47] ஆசிரியர்: அது மட்டும் இல்ல! ஒவ்வொரு தடவை Polyester துணியை துவைக்கும்போது, சின்ன சின்ன plastic துகள்கள் — இதுக்கு "microplastics"னு பேரு — தண்ணியில கலக்குது. இவை ஆத்துக்குப் போய், கடலுக்குப் போய், மீன்கள் சாப்பிடுது. அப்புறம் அந்த மீனை நாம சாப்பிடுறோம்!

[48] நண்பர் 2: அதாவது... நாமே plastic சாப்பிடுறோமா?!

[49] ஆசிரியர்: ஆமா! ஆனா பருத்தி, பட்டு, கம்பளி — இவை எல்லாம் இயற்கையானது. பருத்தி செடியில இருந்து வருது. பட்டு புழுவுல இருந்து வருது. கம்பளி ஆட்டுல இருந்து வருது. இவை மண்ணுக்குத் திரும்பும், யாருக்கும் தீங்கு செய்யாது.

ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்றேன் கேளுங்க — குறைந்தபட்சம் உங்க உள்ளாடை, அதாவது பனியன், ஜட்டி எல்லாம் கட்டாயம் பருத்தியா இருக்கணும். உடம்போட நேரடியா ஒட்டிக்கிட்டு இருக்குற துணி இயற்கையா இருக்கிறது ரொம்ப முக்கியம்!

[50] நண்பர் 2: Teacher, நல்ல quality பருத்தி பனியன், ஜட்டி எங்க கிடைக்கும்?

[51] ஆசிரியர்: கோவையில திருப்பூர்னு ஒரு ஊரு இருக்கு. அங்க தயாரிக்குற பனியன், ஜட்டி உலகத்துல பிரசித்தம்! 100% பருத்தி, quality ரொம்ப நல்லா இருக்கும். உடம்புக்கு எவ்வளவு comfortable-ஆ இருக்கும்னு சொல்லவே முடியாது!

ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயம் சொல்லட்டுமா? பருத்தித் துணி நெய்யிற "தறி" தெரியுமில்ல — பல நூறு வருஷமா use-ல இருக்கு. இப்போ motor தறி வந்துடுச்சு. அந்த machine-ஐ யாரு best-ஆ செய்றாங்க தெரியுமா? Toyota company!

[52] நண்பர் 1: Toyota-வா?! அது கார் company இல்ல teacher?

[53] ஆசிரியர் (சிரித்து): ஹா! எல்லாரும் அதேதான் சொல்றாங்க! ஆனா Toyota முதல்ல textile company-தான்! தறி machines செஞ்சாங்க. அந்த machines எவ்வளவு precise-ஆ, quality-யா இருந்துச்சுன்னா, அதே concepts-ஐ வச்சுதான் car manufacturing-க்கு போனாங்க!

[54] நண்பர் 2 (ஆச்சரியமாக): என்னது! தறியில இருந்து கார்-க்கா?!

[55] ஆசிரியர்: ஆமா! அதான் textile industry-யோட power! நம்ம நாட்டு நெசவாளர்கள் இந்த technology-ஐ 100 வருஷத்துக்கு முன்னாடியே use பண்ணிட்டாங்க — motor இல்லாம, கையாலயே!

[56] நண்பர் 1 (யோசித்து): Teacher... நான் இனிமேல் யோசிச்சு துணி வாங்குவேன். பருத்தி, பட்டு மாதிரி இயற்கை துணிகளை தேர்ந்தெடுப்பேன். பனியன், ஜட்டி எல்லாம் cotton-தான்!

[57] நண்பர் 2: நம்ம தாத்தா சொன்னது சரிதான்! பருத்தி shirt-தான் best!

[58] ஆசிரியர் (சிரித்தபடி): தாத்தா காலம் போகவே இல்ல! உண்மை எப்போதும் உண்மைதான்!

---

முடிவுக் காட்சி: அனைவரும் சேர்ந்து (~30 வினாடி)

[இசை ஒலிக்கிறது. 11 மாணவர்களும் மேடையில் வரிசையாக நிற்கிறார்கள்.]

(மூன்று குழுக்களாக பிரிந்து, ஒவ்வொரு குழுவும் ஒரு statement சொல்கிறார்கள் — உரத்த குரலில்)

[59] குழு 1 (மாணவர் 1, 2, 3, 4) (உறுதியாக): Plastic உடுத்த மாட்டோம் — பருத்தி துணியைத்தான் உடுத்துவோம்!

[60] குழு 2 (மாணவர் 5, 6, 7) (உற்சாகமாக): பருத்தி வளர்ப்போம் — மாடுகளுக்கு புண்ணாக்கு போடுவோம் — பருத்திப்பால் குடிப்போம்!

[61] குழு 3 (மாணவர் 8, 9, 10, 11) (உரத்த குரலில்): விவசாயிகளை காப்போம் — pure cotton துணி வாங்கி அவங்களை support பண்ணுவோம்!

(வணக்கம் செய்து, அனைவரும் குனிகிறார்கள்)

— நாடகம் நிறைவு —

---

மேடை குறிப்புகள் (Stage Notes)

Props தேவை

பொருள்	காட்சி
கிரீடம் (அட்டையில் செய்யலாம்)	1
அரியணை (ஒரு நாற்காலி அலங்கரிக்கலாம்)	1
துணி மாதிரிகள் — பட்டு, பருத்தி	1, 4
பருத்தி பஞ்சு (கடையில் கிடைக்கும்)	2
சிறிய ராட்டை அல்லது படம்	2, 3
காந்தி கண்ணாடி, வெள்ளை வேட்டி/சால்வை	3
British தொப்பி அல்லது coat	3
Shopping bags	4
T-shirt (Polyester label காட்ட)	4

உடை

• காட்சி 1: மன்னன் — வேட்டி + அங்கவஸ்திரம் + கிரீடம்; மற்றவர்கள் — எளிய பாரம்பரிய உடை
• காட்சி 2: எளிய வேட்டி / சட்டை (கிராமத்து தோற்றம்)
• காட்சி 3: காந்தி — வெள்ளை வேட்டி, கண்ணாடி; ஆங்கிலேயர் — formal உடை / தொப்பி
• காட்சி 4: Modern casual உடை (jeans, T-shirt)

இசை

• காட்சி மாற்றங்களுக்கு இடையே 10-15 வினாடி இசை (மாணவர்கள் உடை மாற்ற நேரம் கொடுக்கும்)
• முடிவில் ஒரு உற்சாகமான பின்னணி இசை

---

PowerPoint Slides — Off-Stage Screen

காட்சிக்கு ஏற்ப மேடைக்கு பின்னால் screen-ல் காட்ட வேண்டியவை:

#	Slide	காட்சி	விவரம்
1	காந்தி தறியுடன்	காட்சி 3	Gandhi spinning at the charkha — iconic image
2	கைத்தறி video	காட்சி 2	Hand loom thari in action — short video loop
3	Toyota textile machine	காட்சி 4	Toyota loom machine picture — historical photo
4	பருத்தி உடை அணிந்தவர்கள்	முடிவு	People wearing cotton clothes — happy, natural

---

வசனப் பட்டியல் — ஒவ்வொரு பாத்திரமும் (Dialogue List by Role)

மாணவர் 1 — மன்னன் (காட்சி 1) + குழு 1 (முடிவு)

#	வசனம்
2	அமைச்சரே! நம்ம சோழ நாட்டோட பெருமை என்னன்னு தெரியுமா?...
4	உள்ள அனுப்புங்க!
6	அருமை! ரொம்ப மென்மையா இருக்கு. ஆனா இதை போட்டா நான் அரசன் மாதிரி தெரிவேன்... நான் already அரசன்தானே!
10	அற்புதம்! பட்டு அழகானது — ஆனா பருத்தி எல்லா மக்களுக்கும் உரியது...
59	(குழு 1) Plastic உடுத்த மாட்டோம் — பருத்தி துணியைத்தான் உடுத்துவோம்!

மாணவர் 2 — அமைச்சர் (காட்சி 1) + ஆசிரியர் (காட்சி 4) + குழு 1 (முடிவு)

#	வசனம்
3	ஆமா மன்னா! அரேபியா, ரோமாபுரி, சீனா எல்லா நாடுகளும்...
8	கண்ணுக்கே தெரியாத துணியா? அப்படின்னா நான் போட்டா... invisible ஆயிடுவேனா?!
40	ஹலோ! நீங்க Polyester பத்தி பேசுறது காதுல விழுந்துச்சு...
42	Polyester-ன்னா என்னன்னு தெரியுமா? அது petroleum-ல இருந்து...
44	சரியா சொன்ன! Polyester, Nylon, Polyethylene, Polythene, Plastic — எல்லாம் ஒன்னுதான்!...
46	நீ இருக்கமாட்ட, உன் பேரன் இருக்கமாட்டான், ஆனா உன் T-shirt மட்டும் இருக்கும்!
47	அது மட்டும் இல்ல! ஒவ்வொரு தடவை Polyester துணியை துவைக்கும்போது... microplastics...
49	ஆமா! ஆனா பருத்தி, பட்டு, கம்பளி — இவை எல்லாம் இயற்கையானது... பனியன், ஜட்டி எல்லாம் கட்டாயம் பருத்தியா இருக்கணும்...
51	கோவையில திருப்பூர்னு ஒரு ஊரு இருக்கு... Toyota company!
53	ஹா! எல்லாரும் அதேதான் சொல்றாங்க! ஆனா Toyota முதல்ல textile company-தான்!...
55	ஆமா! அதான் textile industry-யோட power!...
58	தாத்தா காலம் போகவே இல்ல! உண்மை எப்போதும் உண்மைதான்!
59	(குழு 1) Plastic உடுத்த மாட்டோம் — பருத்தி துணியைத்தான் உடுத்துவோம்!

மாணவர் 3 — வணிகர் 1 (காட்சி 1) + நண்பர் 1 (காட்சி 4) + குழு 1 (முடிவு)

#	வசனம்
5	மன்னா வாழ்க! நான் காஞ்சிபுரத்துல இருந்து வர்றேன்... பட்டு!...
37	டேய்! இந்த T-shirt பாரு — 100% Polyester... Lululemon-னு ஒரு கடை...
39	அய்யோ! தாத்தா காலம் போச்சு! இப்போ எல்லாம் Polyester தான் trend!
41	சொல்லுங்க teacher!
45	200 வருஷமா?! அப்போ என் T-shirt என்னை விட ஜாஸ்தி நாள் இருக்குமா?!
52	Toyota-வா?! அது கார் company இல்ல teacher?
56	Teacher... நான் இனிமேல் யோசிச்சு துணி வாங்குவேன்... பனியன், ஜட்டி எல்லாம் cotton-தான்!
59	(குழு 1) Plastic உடுத்த மாட்டோம் — பருத்தி துணியைத்தான் உடுத்துவோம்!

மாணவர் 4 — வணிகர் 2 (காட்சி 1) + குழு 1 (முடிவு)

#	வசனம்
7	மன்னா வாழ்க! நான் ஒரு எளிய விவசாயி... "மஸ்லின்"னு பேரு... கண்ணுக்கு ஏறக்குறைய தெரியாது!
9	ஹஹ! invisible ஆகமாட்டீங்க அமைச்சரே!... வெயிலுக்கு குளிர்ச்சி தரும்...
59	(குழு 1) Plastic உடுத்த மாட்டோம் — பருத்தி துணியைத்தான் உடுத்துவோம்!

மாணவர் 5 — விவசாயி (காட்சி 2) + குழு 2 (முடிவு)

#	வசனம்
12	பாருங்க! இது பருத்தி செடி... விதையையும் வீணாக்காம பயன்படுத்துவோம்!
14	பருத்தி விதையிலிருந்து எண்ணெய் எடுப்போம்... "புண்ணாக்கு"...
16	சரியா சொன்னே!... "பருத்திப்பால்" குடிச்சிருக்கியா?
18	ஹஹ! இல்லடி! பருத்தி விதையை ஊற வச்சு... சூப்பர் taste!
21	ஆமாடி! நெசவாளர் அண்ணா உனக்காக ஒரு அழகான துணி நெய்திருக்காரு.
24	மண்ணும், மழையும், உழைப்பும் சேர்ந்தா — இந்த அழகான துணி பிறக்குது...
60	(குழு 2) பருத்தி வளர்ப்போம் — மாடுகளுக்கு புண்ணாக்கு போடுவோம் — பருத்திப்பால் குடிப்போம்!

மாணவர் 6 — நெசவாளர் (காட்சி 2) + குழு 2 (முடிவு)

#	வசனம்
19	நான் நெசவாளர்... "திரி" — அதுதான் "தறி" ஆனது!... பல தலைமுறையா இந்தக் கலை தொடருது.
22	இதோ தங்கமே! இந்தத் துணி முழுக்க இயற்கையானது...
60	(குழு 2) பருத்தி வளர்ப்போம் — மாடுகளுக்கு புண்ணாக்கு போடுவோம் — பருத்திப்பால் குடிப்போம்!

மாணவர் 7 — விவசாயி மகள் (காட்சி 2) + நண்பர் 2 (காட்சி 4) + குழு 2 (முடிவு)

#	வசனம்
13	அப்பா! விதையை எப்படி பயன்படுத்துவீங்க?
15	அப்போ பருத்தி நமக்கு மட்டுமில்ல, மாட்டுக்கும் உதவுதா?
17	பருத்திப்பால்?! செடியிலிருந்து பால் வருமா?! மாடு மாதிரியா?!
20	அப்பா! அப்பா! புதுத் துணி ready-யா?
23	வாவ்! எவ்வளவு மென்மையா இருக்கு! இது எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு!
38	ஆமா, இந்த mall-ல அந்த மாதிரி நிறைய கடை இருக்கு... நம்ம தாத்தா எப்பவும் பருத்தி சட்டைதான் போடுவாரே...
43	பெட்ரோல்ல இருந்தா? அது plastic மாதிரியா?
48	அதாவது... நாமே plastic சாப்பிடுறோமா?!
50	Teacher, நல்ல quality பருத்தி பனியன், ஜட்டி எங்க கிடைக்கும்?
54	என்னது! தறியில இருந்து கார்-க்கா?!
57	நம்ம தாத்தா சொன்னது சரிதான்! பருத்தி shirt-தான் best!
60	(குழு 2) பருத்தி வளர்ப்போம் — மாடுகளுக்கு புண்ணாக்கு போடுவோம் — பருத்திப்பால் குடிப்போம்!

மாணவர் 8 — காந்தி (காட்சி 3) + குழு 3 (முடிவு)

#	வசனம்
26	தினமும் நான் ராட்டையில நூல் நூற்றுகிட்டு இருக்கேன்... சுதந்திரத்தோட நூல்.
28	தம்பி, ஆங்கிலேயர் நம்ம பருத்தியை எடுத்துகிட்டு போறாங்க...
30	அதிகாரி அவர்களே, வேகம் மட்டும் போதாது... வாழ்வு தருமா?
32	ஆனா அது எங்க உரிமை!... கதர்னா வெறும் துணி இல்ல... சுதந்திரம் இந்த ராட்டையிலதான் நூற்கப்பட்டது!
34	சுதேசி! சுயசார்பு! இதுவே நம்ம வழி!
61	(குழு 3) விவசாயிகளை காப்போம் — pure cotton துணி வாங்கி அவங்களை support பண்ணுவோம்!

மாணவர் 9 — ஆங்கிலேய அதிகாரி (காட்சி 3) + குழு 3 (முடிவு)

#	வசனம்
29	மிஸ்டர் காந்தி! இந்த ராட்டை வேலையை நிறுத்துங்க!... உங்க பழைய ராட்டை எங்க machines-க்கு போட்டியா?
31	அது... அது... எங்க பிரச்சனை இல்ல!
61	(குழு 3) விவசாயிகளை காப்போம் — pure cotton துணி வாங்கி அவங்களை support பண்ணுவோம்!

மாணவர் 10 — இளைஞர் (காட்சி 3) + குழு 3 (முடிவு)

#	வசனம்
27	பாபுஜி, நீங்க ஏன் தினமும் நூல் நூற்றுகிட்டே இருக்கீங்க?... court-ல argue பண்றதை விட்டுட்டு...
33	பாபுஜி! நானும் கதர் போடுவேன்! வெளிநாட்டு துணிகளை புறக்கணிப்போம்!
35	வந்தே மாதரம்!
61	(குழு 3) விவசாயிகளை காப்போம் — pure cotton துணி வாங்கி அவங்களை support பண்ணுவோம்!

மாணவர் 11 — கதை சொல்லி (எல்லா காட்சிகளும்) + குழு 3 (முடிவு)

#	வசனம்
1	வணக்கம்! நான் உங்களை ஒரு காலப்பயணத்துக்கு அழைச்சுக்கிட்டு போறேன்...
11	பருத்தி எப்படி துணியா மாறுது? ஒரு கிராமத்துக்கு போய் பார்ப்போம்!
25	காலம் மாறிடுச்சு. ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை ஆண்டாங்க...
36	காலம் பெரிதும் மாறிடுச்சு. இன்னைக்கு நாம ஒரு shopping mall-க்கு வர்றோம்...
61	(குழு 3) விவசாயிகளை காப்போம் — pure cotton துணி வாங்கி அவங்களை support பண்ணுவோம்!